4/8/2009 - Kaybettiğim Sarışınlığıma
Saçını bir kere boyarsan uzasa da aynı rengini bulmaz demişti babam. Saçımı kızıla boyamama karışmamıştı. Haklıymış. Saçımı yine sarıya boyadım, ama kendi sarısı gibi değil artık. Kendimi anlamayı hiç denemedim. Anladığımda saçım gibi benliğimi de kaybettiğimi anladım. Sabrımın anlayışımın mükafatını gördüm.
Bir dostum kaşlarını alan kızların yüzündeki masumiyeti ve çocukluğu kaybettiğine inanırdı ve almazdı kaşlarını. Zaten annemde evlenene kadar alma kızım derdi bana hep. Bende çocuk kalayım diye evlensem de almayacağım kaşlarımı anne. Hem ihtiyacımda yok büyümeye..
Yasaklarla büyüyen çocuk her şeyi yaparmış. Ki siz beni yasaklarla büyütmediniz ki anne ben anlattım siz dinlediniz ben söyledim siz bana güvendiniz. Geçen gece içtiğim bir şişe bira vardı ya anne gözlerinin önünde arkadaşlarım ablalarımla birlikte. İşte o bir şişeyle sınırlı kalmadı. İlk kez sarhoş olur gibi oldum. Kaç şişe içtim sayısını bile bilmiyorum. Marifetmiş gibi yazıyorum bide sevmem bilirsin öyle şeyleri ama içesim geldi be anne. Sözümü tutamadım kusura bakma. Demek ki yasaklarla büyüyen çocuklar değilmiş her şeyi yapan. Ama bir daha yapmam. Hem günah da.
Ki günahlarım beni aşarken bu hiç bile belki de.
Hiç yalan söylemeyen insan var mı?
Ya da masum. Yok değil mi?
Aslında söylemek kolayken bazı şeyleri basit yalanların arkasına saklanırız. Sonra pişman oluruz. Ama geç olur. Çünkü dünü bir daha yaşayamayız ki. Sarışınlığımızı kaybederiz gözlerimizi kaybederiz gülümsememizi kaybederiz sevgimizi kaybederiz. Yavaş yavaş usul usul günahkarlaşırız.
Ama anne şunu da öğrendim. Gün geliyor her günah ortaya çıkıyor bir bir özür diliyor. Vicdan azabı gibi başımda dikiliyor. O zaman da görmek gelmiyor içimden be anne. Sen öyle öğretmedin bana biliyorum. Kalp kırma hiçbir zaman dedin de ya benim ki anne onu hiç hesaba katmadın sen.
Bir kızın en güzel çeyizi hiç öpülmemiş dudaklarıdır derdin ya anne. Sandıkta saklanacak işlemeler yapma bana. Havlular danteller çarşaf kenarları hiç birini istemiyorum. En güzel çeyizimi ben hala koruyorum.
Anne ve babanı seçmek elimde olsaydı yine sizi seçerdim. İyi ki varsınız ve bana sebep olmuşsunuz. Sizi çok seviyorum.
Kızınız..
02/08/09
Çiğdem Taş
|
|
Yorum yaz!
|
|
Hakkımda
Gitsen gidilmez, kalsan kalınmaz şehir..Öldüm!Çürüt ruhumu toprağında...Çiğdem Taş
Kategoriler
Arkadaşlarım
~ ÇoCuK ~
Blogcu Yardım
Gül Hanım GüRSOY
özgen aydos
dolunayayazi
mavitunaa
gathering
bythemk
tanertozun
poemm
kitaben
Mustafa Tore
celenyoldas
giseim
gyes
mellpinhan
penelope1960
|
