5/7/2009 - Elisa'ya

5/Temmuz/Yıl hanesi boş

Başlarken, bana kırgın olduğunu biliyorum Elisa.

Yazmadım, yazamazdım. Şartlar, insanlar, ayrılıklar girdi aramıza. Ben senin kadar cesur olamadım. Mektuplarını aldım. Cevapsız kalmadı hiç biri. Son mektubunda yazmışsın “Cevapsız satırlarıma ses ol, olmadı yırt onları, katlayıp zarflarına koyma bırak yıpransınlar masanın üzerinde, bırak çay dökülsün ıslansınlar. Beni unuttuysan as aynanın kenarına beni sana hatırlatsınlar.” Astım elisa. Ama dedim ya cevapsız kalmadı hiç biri, sadece gönder(e)medim! Bizi anlamalarından, yadırgamalarından korktum. Şehrine defalarca geldim Elisa. Senin gezdiğin sokaklarda kayboldum. Kızma bana ama sana uğramak içimden gelmedi. Çünkü biliyordum şarkılar hala beni söylüyordu İzmir’de. Şimdi seni kaybetme korkusu sardı içimi. O yüzden yazıyorum sana bu satırları. Beni sevmekten vazgeçme diye. Bencilim Elisa biliyorum. Ben seni o kadar çok sevmiyorum. Ama kıskanıyorum, imreniyorum sende olana. Sadece bir alışkanlıksın benim için biliyorsun. Ben kahvem ve sen olmadan yapamam. Sende sigaran ve ben olmadan yapamazsın biliyorum. Ama “..sonunda içmemi istemediğiniz şu mereti de bıraktım.” Yazmışsın. Bu mektuba sebebiyet veren satır bu oldu birazda. Yalanla karışık, özledim seni aslında.Ah Elisa beni kendine niye bu kadar alıştırdın.

Bütün bencil arzularımın annesine sevgimle/3Nokta/

Huysuz ve tatlı kadın’ın..

2009-11-02 19:49:59 - ..