11/7/2009 - Elisa'dan

11/temmuz/biz

Geçmiş(im) geleceği(mi)n önsözüdür kadın!(ım). Acıtmak istemem fakat’ bir tecrübesi yok hayatın’. Farklı olmadığını düşündüğün için her zaman farklıydın. Ve bunun farkındasın sanıyordum. Yanılmışım! “Yalanın rengi olmaz, iyi yönlüsü de, bu yalancıların bir uydurmasıdır. Sadece kendi çıkarlarını korurlar böyle söyleyerek, vicdanlarını temize çekerler.” Diyen sen değimliydin? Ah kadınım ah kendini kandırıyorsun. Her paragrafında ayrı yalan söylüyorsun kendine. Aynalardan kaçışın bu yüzden. Hayra alamet olmayan gidişlerinde.

Acılarını çok sevdim kadın(ım). Anladığım noktada sana sustum. Hani herkese yeten ama kimsenin sevmediğini düşündüğün kadın var ya ‘O beni hiç sevmedi.

( Satırlarımda mana arama. O roman çoktan bitti.) Seni sevmediğine inandığın şiirler kendine getirir şimdi..

/9satır/

“ne deniz olabildin

ne nehir kalabildin

kendin ol

kendin ol

sen buysan

başkası ol

buysan kederden öleceğim

başkası olursan da

kimi seveceğim”

Elisa

Not : (9satır)’da ki şiir Yılmaz Odabaşına aiitir.

Çiğdem Taş