Acaba mutfağında radyosu olmayan kadın var mı? diye düşündüm bugün bulaşıkları yıkarken. Günün yarısını mutfakta bin bir düşünceyle geçirirken arka fonda hafif bir müziğe kulak vermek biraz olsun üzerinde ki stresi atıyor insanın. Dışarıda kocaman bir dünya varken günün yarısını 4 duvar arasında koşuşturmaca ile geçiren her kadının bir radyoya kulak verme hakkı olmalı bence. Erken kalkıp eşine kahvaltı hazırlayan sonra çocuklarını uyandırıp onları okullarına gönderen evini silip süpürüp akşama ne yemek yapsam diye düşünen bir telaşla eşarbını başına bağlayıp okuldan çocuklarını almaya giden. Akşam yemeği bulaşık ardından çay içip ertesi sabah yine aynı güne uyanan kadınları düşündüm.
Kadın veya Adam olmak hayatın farklı bir evresi bence. Hayatın aynı sorumluluklar üzerinde hiç anlamadan geçip gittiği bir evre. Çocukların okuluydu, askerliğiydi, düğünüydü derken bir bakmışsın yolun sonuna gelmişsin. Güzel yanı da vardır bunların elbet. Mesela büyük sevinç yaşattı kardeşimin istediği okulu kazanması bizim ailede. Bizimkiler çok mutlu oldular. Bazen diyorum ki kendi hayatını kur yalnız yaşa. Kazandığım paralar, oturduğum evler, gezdiğim yerler acaba beni mutlu eder mi?diyorum sonra.
Yarın neler olacağını bilsem yaşamanın manası kalmaz ama ne olacağını bilmeden de yaşamak zor. Yada bana öyle geliyor. Size gelmiyor mu?yoksa.
“bana acı sözler deme darılmayalım/sonra pişman olup ayrılmayalım/dil yarası derin olur çare bulunmaz/birde derman derman diye kahrolmayalım.” diyor radyodaki şarkı.
Bazen kendimden kuşku duyuyorum. İçimde yaşayan başka kadınların olduğunu düşünüyorum.Erken büyümek, olgunlaşmak güzel şey. Farklılığımın, farkındayım. Ama bazen keşke bu kadar derin düşünmesem diyorum.
…
“sen canımdan bir parçasın, söküp atamam, sen yanımda olmayınca ölemiyorum”
25/08/09
Çiğdem Taş
Not:Yazıda ki şarkı Ferdi Tayfur-Dur Dinle Sevgilim.
